Νόμιζαν ότι ήταν υπεράνω όλων – Το ΑΚΚΕΛ δεν σταματά μέχρι να δικαιωθεί και ο τελευταίος πολίτη

Νόμιζαν ότι ήταν υπεράνω όλων – Το ΑΚΚΕΛ δεν σταματά μέχρι να δικαιωθεί και ο τελευταίος πολίτη

Νόμιζαν ότι επειδή έχουν χρήματα, διασυνδέσεις και βρίσκονται στην εξουσία, είναι υπεράνω των νόμων, υπεράνω της κοινωνίας, υπεράνω της κοινής λογικής. Νόμιζαν ότι οι πολίτες θα ξεχάσουν, ότι οι αποκαλύψεις θα θαφτούν και ότι η αλαζονεία τους θα παραμείνει χωρίς κόστος.

Όμως υπάρχει μια παλιά λαϊκή ρήση που αποδεικνύεται διαχρονική: ο Θεός μπορεί να αγαπάει τον κλέφτη, αλλά αγαπάει και τον νοικοκύρη.

Η υπόθεση που φέρνει στο προσκήνιο το ΑΚΚΕΛ δεν αφορά μόνο πρόσωπα και πολιτικές αντιπαραθέσεις. Αφορά μια ολόκληρη νοοτροπία εξουσίας. Μια νοοτροπία που θεωρεί ότι οι πολίτες είναι υποχρεωμένοι να πληρώνουν τον λογαριασμό, ενώ κάποιοι άλλοι έχουν το προνόμιο να αποφασίζουν χωρίς να λογοδοτούν.

Για χρόνια, όσοι τολμούσαν να θέσουν ερωτήματα αντιμετωπίζονταν ως ενοχλητικοί. Όσοι ζητούσαν διαφάνεια χαρακτηρίζονταν υπερβολικοί. Όσοι μιλούσαν για ευθύνες αντιμετωπίζονταν σαν να ενοχλούν ένα καλοστημένο σύστημα. Σήμερα όμως τα ερωτήματα επιστρέφουν πιο δυνατά από ποτέ.

Και το πιο ηχηρό χαστούκι για όσους πίστευαν ότι θα μείνουν στο απυρόβλητο είναι ότι πλέον δεν μιλάμε μόνο για εσωτερικές καταγγελίες ή πολιτικές αντιπαραθέσεις. Όταν ευρωπαϊκοί θεσμοί και ευρωπαϊκά όργανα παρεμβαίνουν, ελέγχουν και εξετάζουν υποθέσεις που αγγίζουν την Ελλάδα, γίνεται ξεκάθαρο ότι κανένας μηχανισμός εξουσίας δεν μπορεί να κρύβεται πίσω από την αδράνεια ή τις αδυναμίες του ελληνικού συστήματος. Η αλήθεια βρίσκει πάντα τον δρόμο της, όσο ισχυροί κι αν είναι εκείνοι που επιδιώκουν να τη θάψουν.

Το ΑΚΚΕΛ ήταν από τις πρώτες πολιτικές δυνάμεις που ύψωσαν τη φωνή τους και απαίτησαν να πέσει φως στην υπόθεση. Όταν άλλοι σιωπούσαν, όταν άλλοι κοιτούσαν αλλού και όταν άλλοι προσπαθούσαν να υποβαθμίσουν τις καταγγελίες, το ΑΚΚΕΛ επέμενε ότι οι πολίτες αξίζουν απαντήσεις και όχι επικοινωνιακά τεχνάσματα.

Και η στάση αυτή δεν πρόκειται να αλλάξει. Το ΑΚΚΕΛ δεν πρόκειται να σταματήσει μέχρι να αποδοθούν όλες οι πολιτικές ευθύνες που πρέπει να αποδοθούν και μέχρι να δικαιωθεί ο τελευταίος πολίτης που αισθάνεται ότι το κράτος λειτουργεί με δύο μέτρα και δύο σταθμά. Γιατί η δικαιοσύνη δεν μπορεί να είναι προνόμιο των ισχυρών. Πρέπει να είναι δικαίωμα όλων.

Η κυβέρνηση οφείλει να αντιληφθεί ότι η κοινωνία δεν αρκείται πλέον σε διαβεβαιώσεις και επικοινωνιακές ασκήσεις. Οι πολίτες απαιτούν διαφάνεια, λογοδοσία και ξεκάθαρες απαντήσεις. Και κάθε φορά που η εξουσία δείχνει αλαζονεία αντί για αυτοκριτική, κάθε φορά που επιλέγει την άμυνα αντί της διαφάνειας, η απόσταση ανάμεσα στους κυβερνώντες και την κοινωνία μεγαλώνει επικίνδυνα.

Ποιος ωφελήθηκε; Ποιος γνώριζε; Ποιος σιώπησε; Και κυρίως, ποιος θα αναλάβει την πολιτική ευθύνη απέναντι στους πολίτες;

Η κοινωνία έχει κουραστεί να ακούει δικαιολογίες. Έχει κουραστεί να βλέπει δύο μέτρα και δύο σταθμά. Έχει κουραστεί να παρακολουθεί πολιτικούς παράγοντες να εμφανίζονται αθώοι για τα πάντα και υπεύθυνοι για τίποτα.

Η εποχή της ατιμωρησίας τελειώνει όταν οι πολίτες σταματούν να φοβούνται και αρχίζουν να απαιτούν απαντήσεις. Και σήμερα το αίτημα είναι ξεκάθαρο: πλήρης διαφάνεια, λογοδοσία και αλήθεια.

Γιατί σε μια δημοκρατία κανείς δεν είναι υπεράνω του νόμου. Κανείς δεν είναι υπεράνω του λαού. Και όσο ψηλά κι αν βρίσκεται κάποιος, έρχεται πάντα η στιγμή που καλείται να λογοδοτήσει για τις πράξεις, τις αποφάσεις και τις παραλείψεις του.

Το παραμύθι της παντοδυναμίας τελειώνει τη στιγμή που οι πολίτες ανοίγουν τα μάτια τους.

             Χρήστος Καραβασίλης 

       Υπεύθυνος Νεολαίας ΑΚΚΕΛ